كه تو از من خشنود باشى . و مرا از ملّت اسلام بيرون نفرما ! زيرا كه من به ريسمان تو چنگ زده‌ام پس به ديگران مرا وانگذار ! و از آنچه به حالم سودمند است مرا آگاه ساز ! و دلم را از دانايى و ترس از درشتيها و عذابهايت آكنده كن ! خدايا ! من همچون درمانده‌اى كه از عذابت ترسان و از كيفرت هراسناكم از تو درخواست دارم كه مرا بيامرزى و به رحمت خودت بر من تفضل كنى و با آمرزشت بر من كرم فرمايى و حق واجبت را از جانب من ادا كنى و به فضل و كرمت مرا از غير خودت بىنياز گردانى و از آتش دوزخ مرا به رحمت خودت رها سازى ، اى بخشنده‌ترين بخشايندگان ! » « 1 » 4 - و نيز ابن‌طاووس مىگويد : دعاى روز عرفهء مولايمان زين‌العابدين ( صلوات اللَّه عليه ) ، دعايى است مشتمل بر مفاهيم ربّانى و ادب بندگى با جلالت و شكوه الهى : « خداوندا ! فرشتگانت از ترس تو بيمناكند ، شنوا و فرمانبران فرمان تواند ، در حالى كه طبق فرمان تو عمل مىكنند ، بىوقفه شبانه روز تسبيح تو را مىگويند بنابراين من سزاوارتر به ترس و بيم دائمى هستم به خاطر بديى كه بر خودم روا داشتم و خود را به نزديك شدن سرآمد عمرم واداشتم ، پس خدايا ! چه بسيارى از گناهانم كه من در آنها فريب خورده و سرگردانم ! خداوندا ! من گناهان و بديهايى را بر خودم انباشتم ولى تو بر من بخشندگى زيادى كردى ؛ آنها را پوشاندى و مرا رسوا نفرمودى به خاطر خوش‌بينى كه نسبت به من داشتى ، و لغزش مرا ناديده گرفتى ، اما من از

--> ( 1 ) - اقبال الأعمال : ص 365